BirGün gazetesi yazarı Hüseyin İrfan Fırat, köşe yazısında "Asgari ücretlinin 5 aylık kaybı netleşti: Ara zam olmazsa işçi ne kaybedecek?" diye soruyor.

Türkiye İşçi Sendikaları Konfederasyonu’nun (TÜRK-İŞ) yayımladığı en son Mayıs 2026 raporu, asgari ücretin ilan edilen koruyucu vasfını tamamen yitirdiğini gösteriyor. Rakamlar amansız: 

Açlık sınırı (4 kişilik aile): 35 bin 174 TL

Net asgari ücret: 28 bin 75,50 TL

Açlık makası: Eksi 7 bin 98,50 TL

Bu tabloya göre, dört kişilik bir ailenin sadece sağlıklı ve dengeli beslenebilmesi için yapması gereken mutfak harcaması, net asgari ücreti tam 7 bin 98,50 TL aşmış durumda. Bırakın kirayı, faturayı, eğitimi; asgari ücret artık sadece "karnı doyurmaya" bile yetmiyor. Tek bir bekar çalışanın yaşama maliyetinin 45 bin 488 TL'ye ulaştığı bir ekonomik iklimde, milyonlarca işçiye "Ocak ayındaki rakamla yıl sonuna kadar idare et" demek, onları açlığa mahkûm etmek demektir.

Asgari ücretin Türkiye’de "istisnai bir ücret" olmaktan çıkıp, çalışan nüfusun yarısından fazlasının aldığı "ortalama ücret" haline geldiği gerçeğini unutmamak gerekir. Asgari ücrete ara zam yapılmaması, sadece bu ücreti alanları değil, tüm ücret skala kademelerini aşağıya çekerek genel bir toplumsal yoksullaşma sarmalı yaratacaktır.

Görünen köy kılavuz istemez: Eğer Temmuz ayında, en azından ilk 5 ayın reel kaybı olan o 4.663 TL ve Haziran enflasyonu hesaba katılarak adil bir ara zam masaya gelmezse; işçi sınıfı yılın ikinci yarısında sadece hakkını değil, insanca yaşama umudunu da enflasyon potasında kaybedecektir. Siyasi iktidar ve işveren ortaklığı, bu sosyal maliyetin altından kalkamaz.