İnsan bedeninin sınırlarının hukuk metinlerinde "lüzum görülmesi halinde" gibi muğlak ifadelerle esnetilerek, mahremiyet ve insan onurunu hedef alan müdahalelere zemin hazırlandığına dikkat çeken Selin Nakıpoğlu, BirGün gazetesindeki yazısında, çıplak arama uygulamasının Türkiye’deki karanlık yüzünü mercek altına alıyor.

Nakıpoğlu, güvenlik gerekçesiyle genişletilen bu uygulamanın, çoğu zaman çıplak bir güç ilişkisine dönüştüğünü vurgulayarak, "Güvenlik adı altında tarif edilen şey, çoğu zaman çıplak bir güç ilişkisine işaret eder" ifadeleriyle durumun vahametini ortaya koyuyor. Yazar, mevzuatta yer alan aynı cinsten görevli, mahremiyetin korunması ve ölçülülük gibi güvencelerin, "maksadın denetimi" eksikliği nedeniyle kâğıt üzerinde kaldığını belirtiyor. Türkiye’de doğrudan yasada tanımlanmış bir uygulama olmamasına rağmen, yönetmelikler aracılığıyla yürütülen bu pratik için Nakıpoğlu, "Anayasa’nın 17. maddesi insan onurunu, 20. maddesi özel hayatın gizliliğini güvence altına alır. Buna rağmen uygulama pratiği çoğu zaman bu anayasal güvencelerin gerisinde kalmaktadır" değerlendirmesinde bulunuyor.

"Sadece sana değil, değer verdiğin her şeye ulaşabilirim"

Özellikle kadınlar ve LGBTİ+’lar için bu tablonun çok daha ağır olduğunu ifade eden Nakıpoğlu, çıplak aramanın kişiyi sindirmeyi amaçlayan bir disiplin aracına dönüştüğüne dikkat çekiyor. Pınar Türker’in yaşadığı sürece değinen yazar, bu uygulamanın sadece fiziksel değil, psikolojik ve sembolik bir baskı olduğunu belirterek, şu çarpıcı tespiti yapıyor:

"Bir kadın bedeninin aşağılayıcı biçimde incelenmesi çoğu zaman bununla da sınırlı kalmaz, şayet anne ise annelik üzerinden tehdit edilmesi, çocukları üzerinden baskı kurulması, etkili bir yıldırma yöntemine dönüşür. 'Sadece sana değil, değer verdiğin her şeye ulaşabilirim' mesajı, hukuk devletinin değil, güç ilişkilerinin dilidir."

"Hukuk devletinde güven açıklamalarla değil, denetlenebilirlikle kurulur"

Yazısında, temel hakların yalnızca yasa ile sınırlandırılabileceğini hatırlatan Nakıpoğlu, idari düzenlemelerle yürütülen bu ağır müdahalelerin "yasallık" ilkesini zedelediğini savunuyor. Ceza Muhakemesi Yasası ile idari aramalar arasındaki ayrımın silinmesinin keyfiyeti artırdığını vurgulayan yazar, insan onurunun hiçbir güvenlik gerekçesinin istisnası olamayacağını belirtiyor.

Selin Nakıpoğlu, yazısını yetkili makamlara şu çağrıyla sonlandırıyor: "İşkence ve kötü muamele yasağı mutlak bir yasaktır. Bu açıdan İstanbul Emniyet Müdürlüğü’nün Pınar Türker’in açıklamalarına dair yayımlamış olduğu basın duyurusunun bir anlamı yoktur. Çünkü hukuk devletinde güven açıklamalarla değil, denetlenebilirlik ve hesap verebilirlikle kurulur."